One thought on “Goudvissen en beton”

  1. Associatief en fragmentarisch verteld verhaal, dat veel vertellingen tegelijkertijd wil zijn en veel bravoure ten toon spreidt om uiteindelijk te eindigen in een langgerekte holle frase, maar waarover eigenlijk en vooral waarom? Ambitie die zichzelf ter plaatse vertrappelt, het is zeldzaam, maar kijk aan en verwonder u. Tilburg blijft zonder meer voorlopig van Dautzenberg en Kessels, zoveel is zeker. Dit ruikt net te veel naar opdracht. De tweede ster is trouwens voor de knappe illustraties van [...]

  2. Goudvissen en beton, een pareltje van de hand van Maartje Wortel. Over zijn, over verlies, over vinden, over Tilburg, over ouders, over verdriet.Zeer mooi geschreven, beeldende zinnen, rakende zinnen en geen woord of letter te veel.En prachtige illustraties!!! Te lezen en herlezen!bd/regio/tilburg-e-o/ti

  3. 'Aanraken kan op zoveel verschillende manieren. Misschien is de dood de laatste en tederste aanraking. Vergeleken daarbij zijn mensenhanden grapjes. Mijn moeder is ergens geweest waar ik nog naartoe moet. En zo hoort het ook te gaan, met moeders.'

  4. Een logboek van mijn reacties:??????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????P.S. Ik heb principiële bezwaren tegen boeken die van zichzelf verklaren dat ze "niet te begrijpen, alleen te ervaren" zijn. Bollocks. Die twee sluiten elkaar niet uit.

  5. Eigenaardig eigenzinnig.Ik onderstreepte bijna het hele boekje. Van een poëtische waarde vond ik het. Ik deel net deze ene met jullie omdat hij me met verstomming heeft geslagen:"Je moet weten dat mijn vader een holist is. Ik heb lang gedacht dat een holist iemand is die in leegte gelooft, in uitholling, een holte, de ruimte tussen gebouwen, vingers, tussen jezelf en de ander. Ik zag een dekbed voor me waaruit net een warm lichaam is opgestaan. Dat het niet om het lichaam gaat, maar om het dekb [...]

  6. Erg mooi lang kortverhaal dat leest als een kunstwerk. Mooie illustraties van Janine Hendriks. Met zinnen als: “Ik heb een goudvis op het beton gelegd bij de spoorzone. Zo’n kleine oranje, levende vis op de grauwe harde grond. Ik hou van beton. Het heeft één duidelijke eigenschap en dat is: beton.”

  7. Tilburg had al een stadsstrand, maar na Maartje Wortels bezoek als 'writer in residence' heeft Tilburg ook een zee. En die zee, daar moet je gewoon in meegaan. Niet denken: “er is geen zee in Tilburg,” neen, gewoon erin gaan. Zo ook in Maartjes nieuwe verhaal, gewoon erin gaan. Laat je maar overgolven. Door de zee. Door Maartjes verhaal.Want wat doet ze eigenlijk in dit boekje? Maartje werkt een gedachte uit, ze mijmert wat, of eigenlijk; ze filosofeert. Over de liefde. En het begint allemaa [...]

  8. Dit boekje is dun en na het gelezen te hebben vind ik het lastig om precies te zeggen waar het verhaal over gaat. Dit is een boekje waarvan ik denk dat het vaker gelezen moet worden om het echt te kunnen waarderen. Er zitten hele interessante gedachten in en Maartje Wortels schrijfstijl bevalt me wel. Geen dun flutboekje (waar ik altijd een beetje bang voor ben als het bladzij aantal niet boven de honderd uitkomt). Goudvissen en beton is zeker de aandacht waard, maar het is wel een boekje dat ik [...]

  9. 'Goudvissen en Beton' is een heel bijzonder boekje. Het telt slechts 59 pagina's, waarvan een aantal puur uit illustratie bestaat. Zeer fijne illustraties ook, van de hand van Janine Hendriks.Het is poëtische literatuur zoals je dat zelden tegenkomt. Het werk voelt zeer associatief aan, fragmentarisch en abstract, terwijl het wel de aandacht weet vast te houden en in zekere zin een coherent verhaal vertelt. Het is een vertelkunst die erg verschilt van het gros van de moderne Nederlandse literat [...]

  10. Prachtig. Hier zou ik graag in willen blijven. Eindelijk eens weer eens iets wat vanuit een ik-persoon niet over de ik-persoon gaat maar juist over anderen. Heb het idee dat in Goudvissen en beton het antwoord op het leven staat op één of andere manier. Fascinerend. We hebben meer boekjes zoals dit nodig, die vooral om rake metaforen en liefde draaien.

  11. Gelukkig zijn er nog boeken. Ik heb er niet veel van gesnapt maar dat hoeft ook niet. Je moet er gewoon ingaan. Dit mooie verhaal en de zee.

  12. Dit beschrijft dit poëtische manifest het best: "Je zei: 'Er is een gat / geverfd op de grond / waar je alles in zou willen laten vallen / wat blijft liggen.' Ik snapte niet wat deze zinnen betekenden en ik snapte ze tegelijkertijd meteen."

  13. Maartje Wortel kende ik niet, tot nu.Goudvissen en beton heeft mij geboeid van begin tot einde. "Het einde is een punt, altijd alleen een punt. Maar als je goed kijkt is dat punt een opening, een klein gaatje waar je doorheen kunt en waarachter een begin, dat veel langer duurt, op je wacht. Als je wilt eindigt het nooit."Prachtig is dit!De hedendaagse twijfel, onrust en zelfreflectie heeft ze prachtig en poëtisch verwoord. De ik-vorm die eigenlijk niet de ik-vorm is, heeft ze op een dichterlijk [...]

  14. 3.5"wat er allemaal toch overblijft als er iets verloren gaat"een beetje zelfbewust en een beetje geheim, maar ook erg mooi (vooral ook de illustraties).

  15. Wonderschoon, creatief, direct en poëtischGoudvissen en beton, een wonderschoon kort boekje waar je niet te lang over doet maar dat zo veel zeggingskracht en poëzie in zich heeft, waardoor dit net is wat je nodig hebt als je een tijdje in boeken wilt wegvluchten. In Tilburg is geen zee, maar toch is de zee er, want de zee is overal. Over een vader die het lastig heeft om zijn dochter te laten gaan, over een moeder die verongelukt is als de vertelster jonger was, over hoe die ouders elkaar ontm [...]

  16. Fluisterend in bed gelezen omdat ik het zo mooi vond en wilde dat het langer duurde. Prachtige illustraties die vanzelf wat rust scheppen in het korte verhaal. Heeft op zich niet veel om handen, maar Wortel gebruikt zo'n fijne vergelijkingen en situaties dat herkenning geestig wordt.

  17. Maartje Wortel heeft een heel intrigerend boekje geschreven. Het is filosofisch en zet aan tot nadenken. Het lijkt fragmentarisch maar ze verstaat de kunst om alles met elkaar te verbinden met een verrassende schrijfstijl en ook nog in combinatie met illustraties(Janine Hendriks) die er toe doen. Heel bijzonder.

  18. Ik zal zestien geweest zijn toen ik voor het laatst zei fan te zijn van iets of iemand. En nu zeg ik dat weer, over het werk van Maartje Wortel. Toch maar 3 sterren voor dit verhaal, omdat het gekunstelde niet zo voor mij is weggelegd. Maar: de dubbelzinnige en rauwe sferen die ze schept spreken wel weer enorm tot de verbeelding.

  19. Een mooi geschreven mini boekje, heel poëtisch, nadenkend en speels. Het geeft zin in Maartje Wortels andere boeken! Toch vond ik het wat hier en daar en overal en kwam het verhaal niet helemaal binnen, kon ik er niet helemaal ingaan - zoals de schildpadden (al dan niet ongewild) wel helemaal in de vijver zaten.

  20. Intrigerend boekje, geschreven door de 'writer in residence' tijdens het Tilt Festival 2016 in Tilburg: Maartje Wortel. Elk jaar gaat een schrijver op zoek naar zijn of haar Tilburg, Goudvissen en beton is de hare. Het is geen rechtlijnig verhaal maar eerder poëzie, een wirwar aan gedachten en gevoelens en eigenlijk gewoon een kunstwerk, want bijvoorbeeld dit:"Mijn vader zei: 'Als je verdrietig bent kan kunst helpen. Omdat je in een schilderij soms meer nog dan in een gezicht, meer nog dan in e [...]

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *