One thought on “Die Mansarde”

  1. msarki.tumblr/post/1472626The jacket blurb claims the book explores the anatomy of a desiccated marriage, the power of solitude, and the discord of Austrian society in the aftermath of Nazism. With less than a fifth of the book remaining for me to read there is yet no indication for any examination of Nazism aftermath or Austrian societal discord, which has become a given in all literature pertaining to that horrendous historical event. But solitude, and relationships of every stripe including m [...]

  2. After I read Marlen Haushofer’s ‘The Wall’ sometime back (and which I totally loved – it is one of my alltime favourites now), I thought I should read other books by her. If possible, all of them. When I searched for her works, I discovered that only two other works of hers have been translated into English, and that too only in the last couple of years. I felt sad when I discovered that, because I think all her works should be available in translation so that the rest of us can have the [...]

  3. I'm not sure I could say I enjoyed this book: it was quite dark, and I was left feel frustrated at the end wanting to know more and indeed read more (although that is of course a good sign). But it was interesting, and I most definitely enjoyed getting right inside the head of the main character, and following the way her mind worked. It's quite rare to read insights from those who don't see or partake of reality the way we're 'supposed' to and I found it refreshing to see things from a differen [...]

  4. Wat een eenzaamheid weet Haushofer met dit verhaal te tekenen, ongelofelijk. Tussen de verschillende personages is wel interactie, maar echt contact hebben ze niet met elkaar. Heel akelig.Het verhaal draait om een week uit het leven van een echtpaar, eind jaren 60 van de vorige eeuw. Hij werkt buitenshuis, zij is een illustratrice, ze tekent met name insecten. Ze probeert steeds een vogel te tekenen, een vogel die zich bewust is van de andere vogels. Maar dat lukt niet en dat drijft haar tot wan [...]

  5. I'm not sure I could say I enjoyed this book: it was quite dark, and I was left feel frustrated at the end wanting to know more and indeed read more (although that is of course a good sign). But it was interesting, and I most definitely enjoyed getting right inside the head of the main character, and following the way her mind worked. It's quite rare to read insights from those who don't see or partake of reality the way we're 'supposed' to and I found it refreshing to see things from a differen [...]

  6. De hoofdpersoon in dit verhaal is, zoals de vrouwen in de romans van Marlen Haushofer, een kleinburgerlijke vrouw met weinig ambities en dromen.De roman beschrijft een week in het leven van die vrouw, met een paar terugblikken op een moeilijke periode in haar verleden.Heel mooi geschreven, niet voor mensen die van actie houden in een boek.Persoonlijk houd ik meer van haar boek 'De Wand', maar ben toch van plan nog ander werk van deze Oostenrijkse te lezen.

  7. a tegenstelling tot 'de wand' dat me toch wel op een speciale manier gelukkig maaktewaar overleven, leven wordt, maakt 'de mansarde' me enorm ongelukkignkere, eenzame woorden in een beknotte omgeving waar 'behagen' en 'elkaar sparen' de scepter zwaaienjammer!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *